Een scheepswerf (ook wel een dokhof genoemd) is een plaats waar schepen worden gebouwd en gerepareerd. Dit kunnen jachten, militaire schepen, cruisevoering of andere ladings- of passagiersschepen zijn. Dockyards worden soms meer geassocieerd met onderhouds- en basingactiviteiten dan scheepswerven, die soms meer worden geassocieerd met de initiële constructie. De termen worden routinematig door elkaar gebruikt, deels omdat de evolutie van de dockyards en scheepswerven er vaak toe heeft geleid dat ze van rollen veranderen of samenvoegen.
Landen met grote scheepsbouwindustrieën zijn Australië, Brazilië, China, Kroatië, Denemarken, Finland, Frankrijk, Duitsland, India, Ierland, Italië, Japan, Nederland, Noorwegen, de Filippijnen, Polen, Roemenië, Rusland, Singapore, Zuid -Korea, Zweden, Zweden , Taiwan, Oekraïne, het Verenigd Koninkrijk, de VS en Vietnam. De scheepsbouwindustrie is meer gefragmenteerd in Europa dan in Azië, waar landen meestal minder, grotere bedrijven hebben. Veel marineschepen worden gebouwd of onderhouden in scheepswerven die eigendom zijn van of worden beheerd door de nationale overheid of marine.
Shipyards zijn gebouwd in de buurt van de zee- of getijdenrivieren om gemakkelijke toegang voor hun schepen mogelijk te maken. Het Verenigd Koninkrijk heeft bijvoorbeeld scheepswerven op veel van zijn rivieren.
De locatie van een grote scheepswerf zal veel gespecialiseerde kranen, droge dokken, schipbomen, stofvrije magazijnen, schilderfaciliteiten en extreem grote gebieden bevatten voor de fabricage van de schepen. Nadat het nuttige leven van een schip voorbij is, maakt het zijn laatste reis naar een scheepsbak tuin, vaak op een strand in Zuid -Azië. Historisch gezien werd schipbraken in drydock doorgevoerd in ontwikkelde landen, maar hoge lonen en milieuvoorschriften hebben geleid tot een beweging van de industrie naar ontwikkelingslanden.